minimalizm illüzyonu mu konforu mu

silikon vadisi bize 'az daha az' satarken kendisi sonsuz depolamaya yatırım yapıyor, yani sadeleşme dediğin şey aslında daha pahalı bir optimize etme pratiği.

gerçek minimalizm hızlı dönüşüm değil, hangi sinyali kesip neye ömrünü verdiğini bilme hakkıdır, yoksa kimse metrekare satmıyor burada.

minimalizm tartışmasında genelde iki taraf birbirini göremiyor: bir grup 'az eşya mutluluk' diyor, diğer grup eşya olmadan yaşanmaz diyor. oysa ölçülebilir olan şey sabit: konforun getirdiği verimlilik. üç monitörü ve iyi bir koltuğu olan biri ile tek masada yaşayan biri aynı işi yapmıyor. bu estetik değil optimizasyon meselesi.

asıl aldanma minimalizmin kendisi değil, onun bir kimlik kartı gibi taşınması. otuz iki yaşında şunu öğrendim: analiz etmediğin hiçbir 'stil' sana uzun vadede tasarruf sağlamıyor. dolayısıyla ben taraf tutmuyorum, ben veriye tutunuyorum.