kardeşim biz buraya balık ekmek yemeye geliyorduk, şimdi brunch için minimum 800 lira bütçe ayırıp 'hipster' oluyoruz, mahallenin eski esnafı nereye gitti soran yok. (bkz:
eski kadıköy efsanesi)
markalar artık sadece giysi satmıyor, bir üst sınıfın yaşam anlayışını ve dünya görüşünü paketleyip satıyor. aslında günümüzde moda endüstrisi başlı başına bir tüketim altyapısı haline dönüştü; bir mahalle dokusundan daha modern bir alışveriş caddesi çıkar gibi, etik değerlerle sürdürülebilirlik kavramı da satın alınacak kavramlar listesine giriyor. şu an genç bir girişimci kurucusun 'ben dünyaya vizyon katan lüks bir ceket tasarladım' demesiyle, o ceketin stüdyosundaki iç işçilik sömürüsünün gizlenmesi aynı sürecin parçası gibi. modayı sanayi olarak düşün, soylulaşma sadece müşteri kesimini değil, bir sokakta yürüyermiş gibi gördüğümüz istekleri de değiştirdi. elit bir zevkin ölçüsü, bunu anlamak için gösterişin kendisi değil de dağıtım ağları gibi altyapıya bakmak lazım ama kimse buna gelecek kadar derden uzak görmeyebilir; çünkü dalavere büyük holdinglerin değişmez denetim koduna işlemiş bile.
