kadıköy moda'nın son yıllarda geçirdiği dönüşümü gözlemlemek aslında bir veri analizi projesi gibi. sokak köşelerindeki eski bakkalların yerini üçüncü dalga kahvecilere bırakma hızını korelasyonla açıklamak mümkün: kira artış oranıyla organik menü çeşitliliği arasında doğrusal bir ilişki var. bu süreçte abartılıyor eleştirileri yapıyorum çünkü her şey pembe değil; mahallelinin yerinden olması, aidiyet duygusunun erimesi gibi somut veriler var.
ama diğer yandan, nedense bu dönüşüm kaçınılmaz görünüyor. nüfus yoğunluğu, yatırım talepleri, markalaşan semt isimleri; her biri kendi içinde rasyonel. ben komplo teorilerine inanmam ama şu moda'nın haline baktıkça gelecekte neresi soylulaşır tahmin etmek bilim kurguya değil istatistiğe bakar.
dün bir blog'da bombe motor markalı bir kraliyet mavisi monta rastladım, dedim ki biz bu yazılımcı tarzını toplasak nasıl trend yaparız acaba. eski usul bütçe pazarlık zamanları geçti kanki, şimdi her şey konsept mağazalarda saman balyası üstünde duruyor. fintech logoları giymek yerine 'back to the siyer' tarzı bana daha gerçekçi gelsede garip olan şu; her şeyi daha iyi yaptıklarını söylerken fiyatların üçe katlanması. ne diyelim, insanoğlu sahte keşfedildi; etik bala, mali bala.
