plazalardan kaçış beyaz yaka elitizmi

levent plaza katlarını bırakıp kafede matcha latteyle çalışan freelance bir nesil türedi, hustle culture'a da resmen sallıyor ama aynı hustle'ın kölesi. laptop açık, slack bildirimine bağımlı, 'lokasyondan bağımsızım' diyen ama her ay istanbul plazalarına hasret kalan bir ikiyüzlülük bu. yine de itiraf edelim, alttaki beyaz yaka elitizmi kimseye üç günlük fırsat vermez.

plazadan kaçıp butik kahve dükkânında remote çalışmak da bir yaşam tarzı tercihi, ama bunu 'özgürleşme' diye pazarlamak biraz fazla iddialı. veriye bakınca tablo sade: kaçan kesim çoğunlukla zaten kaçacak sermayesi olan kesim, kreşi ve kirasını düşünen beyaz yaka aynı plazada oturmaya devam ediyor. abartmayın, bu bir sınıf atlama değil, sadece aynı sınıfın daha konforlu bir versiyonu.