reels bağımlılığı ve beynimiz

saniyelik videoların gücü tam da burada: beynimiz ödül sistemini en kısa yoldan uyarmanın peşinde, algoritma da bunu avucunun içine almış durumda. döngüyü kırmak, üç saniyede bir dopamin almayı bırakıp daha uzun vadeli içeriklere tahammül etmekle başlıyor.

(bkz: dikkat ekonomisi)

kafenin birinde oturmuş matcha latteciklerimi içerken üç saat reels kaydırdığımı fark ettim. sonra dedim ki: kanki bu bir test. beynimiz 3 saniyede mutluluk veren her şeye bayılıyor, reels de tam olarak bu. dışarıdaki dünya ile içerideki digital simulasyon arasında gidip gelirken aslında hepimiz 'brain rot' örneğiyiz. işin kötüsü, bir yandan da kendimle dalga geçiyorum; 'hustle culture' diyorum ama bilgisayarımın ekran süresi raporu yüzünden suçluluk duyuyorum. kısa vadede dopamin, uzun vadede kariyer; bakalım hangisi kazanacak, eyvallah.