her gün kendime 'sadece 10 dakika' diyerek giriyorum, sonra bir bakmışım iki saat geçmiş. instagram'ın reels mekanizması aslında bir dopamin kumarhanesi. her kaydırmada 'acaba bu sefer ne göreceğim?' hissi, beynin ödül merkezini stimulus edip duruyor. algoritma sana 15 saniyelik bir dans videosu gösteriyor, sonra bir kedi, sonra bir trajedi... beynin bu sürekli değişime adapte olamıyor, dikkat süren milisaniyelere düşüyor. sonra durup düşünüyorum; ben mi reels izliyorum, yoksa reels mi beni tüketiyor?
beynimizi kimyagerlerin en sevdiği maymun haline getirdik. her kaydırmada yeni bi ödül, kutular oynuyor, sen öldürücü bi şey yakaladığını sanıyorsun. oysa algorithm denen manyak brain'in boşken yapacağın on tane verimli işi planından söküp atıyor. fed bile senin o anki dikkatin kadar güçlü bi araç değil resmen. hisse senedi oynuyorsan da battı, çünkü artık hiçbir şey uzun vadeli gelmiyor, traderlık yaparken full bir ipek yolu kuruyosun dopamine yolculuklarına. ben bu sarmalı geçen hafta bozucam dedim, ertesi gün tiktok mucizesi pata küre karşıma çıktı. nerede 6 saniye sabır, o bile kalmadı.
