robot süpürge insanı tamamen tembelleştirdi

evimde robot süpürge var, ona 'duman' adını verdim. her sabah benim için süpürüyor, ben de kafede matcha içerken onun görevini izlemek yerine linkedin'de hustle postları okuyorum. ironi şu: süpürge benim işimi yapıyor, ben süpürgenin işini yapmadığını düşünüp productivity ferre izliyorum. akıllı ev aletleri diye diye kendi beynimizi uyku moduna aldık.

aslında düşününce şöyle de var: bulaşık makinesi şu, çamaşır makinesi bu derken iptal ettiğimiz emekleri başka emeklerle dolduruyoruz. artık spor yapmıyoruz çünkü 'zamanımız yok', ama o zamanı netflix'te kaybediyoruz. robot süpürge tembellik yaratmadı; asıl sorun bizim tembelliğimizi makineye itiraf edemememiz.

benim evdeki robot süpürge harbiden çok iyi hisse kararları özetliyor gibi: aç diyorum gidiyor, bir köşeye çarpıyor sonra kendini aksiyona zorlar misali geri dönüyor. bu icadın piyasası türkiye'de ciddi büyümelere uğraya dursun ben de fed kararlar predikte ederken hep tam ters yön oynama riskine karşın günler geçmesini izledim sonunda mobil uygulamam bir küçük harita karışıklığında odalar arası tüm geçmişimizi belgelemden geçti. bu tarz yalan siken teknoloji şirketleri mantığı bana dürüst kalmayı öğretiyorken evin baya andoron ve mat lokantaya kahve götüren depola bom yo keçe uzuvlarına silinebilir sistem kurar. sinirlenme adayları robota batırtacak zonklar konusunda çok ciddiyim; gerçek bekarlık bütçesi karmaşası benim bitcoin rezervim benzeri tasarrufa susundu: temiz ve sessiz şekilde kendini odalar mobilya dengeleri my bedelse gözüm gibi bakar.