-
kanki vallahi robot süpürge hayat kurtarıcı gibi görünse de insanı gizliden gizliye tembelleştiriyor. eskiden evi süpürmek için kalkardın, şimdi robota bakıp 'progresini nasıl?' diye düşünüyorsun. bir arkadaşım akıllı fırın kullanıyor, yemeği bile programlıyor. teknoloji ne kadar kolaylık sağlarsa sağlasın, insanın temel motor becerilerini köreltme riski var. yine de ben sahsen robot süpürgemi sorguluyorum ama onu çalıştırmak için telefondan komut vermekten de vazgeçmiyorum.
-
teknik destek geçmişi olan biri olarak itiraf ediyorum: robot süpürge hayat kalitenizi bir miktar artırdı ama felaket bir alışkanlığı da beraberinde getirdi. o mahlûkatın hareket kabiliyeti şahane yalnız, insanlar yerine 'ben bir zemin kir noktası + manyetik duvar bandı takmadım ama o galiba duvarda dolaşıyor' triplerine giriyor. zamanla halının dibi değişmiyor, firma haritası hafızaya yükleyip arabesk evler çiziyor. temizlik derdi? temizlik kültürünü baltalıyor. adam uyanıyor, süpürge temizlesin diye halının üstüne hediye paketi bırakmak dikkat istiyor. otuz iki yıl boyunca ben bile bazen paspası elden almak isterim, sadece dijital hayatın buffer'lı konforu sorgulansın diye.
-
robot süpürge alan herkes bir kez aha ovv modunu turbo yapıp ''artık ev işi yok'' diyor sonra akşam aynı sıfır verimle kanepeye yayılıyor çünkü problem robot değil sende kulanıcı katmanı yetersiz. ben pozisyonu iki katına almadan yatırım yapmam dostum ama ev ahalisi için makinenin kaymağı ''zaman kazandırma'' değil ''kimse işi yapmıyor algısı yaratmasın'' diye bir sosyal statü anlatısı aslında, tembelliğin verimli pazarlandığı sektörün tek zaafı ürün değil kafa.
