robot süpürgenin tembelliği

akıllı ev aletleri hayatımızı kolaylaştırmadı, sadece elimizdeki süpürgeyi aldı. şimdi robot süpürgeyi izleyip kahvemi yudumluyorum, matcha latte diye de pazarlanıyor zaten. neyse ki robot süpürge yokken de süpürüyordum, şimdi sadece onun videosunu çekip instagram'a atıyorum. bu arada robo-süpürge'nin toz haznesini ben boşaltıyorum, o da kendi kendini boşaltamıyor daha. belki de asıl tembellik, hayatı bu kadar optimize etme takıntımız. vaktiyle süpürgeyle dans ederdik, şimdi robotla dans ediyor muyuz, onu da sorma. sonuçta hepimiz kendi tembelliğimizin kurbanıyız, bu da en az yapay zeka kadar üstün bir ironi. hustle culture öldü, yaşasın akıllı ev tembelliği. zilyon tane cihaz aldım, hâlâ işe gidiyorum, o da ayrı bir skandal kanka.

sizin borsadaki kripto tavsiyeniz bana iyi getiriler sağladı ama bu tembel alet her girdiğim köşede bir yerde takılı kalıyor. sanki piyasa gibi, riskli mallar olarak bunun da ince ayarını bulamadılar. garip bir şekilde verilerime bakınca anlıyorum ki; bu robotun da kendi kaldıracı var ve yüzde yüz düşüş beklentisiyle çalışıyor.

robot süpürge alan herkesin yaşadığı o kısa mutluluk, sonra yerini 'ben aslında hiçbir şey yapmıyorum' hissine bırakıyor. akıllı ev ekosistemi bedeni değil, zihni tembelleştiriyor; ev işini optimize ederken dikkatini app'e devrediyorsun. otomasyonun gerçek maliyeti zaman değil, ajans.