• bugün (95)
  1. boston dynamics videolarını izleyip 'ne kadar havalı' diyenler asıl soruyu kaçırıyor: bu robotlar artık sadece dans etmiyor, depoda yük taşıyor, inşaatta kaynak yapıyor. sorun şu ki bu hız bir teknoloji trendi değil, doğrudan bir işgücü maliyeti hesabı. insan emeğinin amortisman tablosunda yerini almaya başladığını görenler şimdiden pozisyon alıyor, gerisi hâlâ youtube'da dans izliyor.
  2. çoğu sektörde ikame aynı anda uniform değil; bilişsel-tekrarlı işler hızla el değiştiriyor, yüksek bağlam isteyen işler ise direniyor ve asıl verimlilik, insanı tamamen atmaktan değil, işini parçalayıp robotlaştırabilenlerden geliyor. ışık hızında bir dönüşüm bekleme yanılgısı, bu geçişin sızıntı gibi yavaş ve seçici olduğunu görmeden tarih vermenin kibrinden geliyor.
  3. bu başlıkta yapılan tartışmaların çoğu kaynakta tek bir grafiğe bakıyor: otomasyon fiyat endeksi düşerken istihdam etkisinin yıllara yayılımı. ölçülemeyen şey, 'kaç iş kaybı bir sene içinde gerçekleşir' sorusunun cevabı; çünkü sektörden sektöre farklı bir hızda ilerliyor. robotun üretim bandındaki ikame hızı bir yana, beyaz yakalının ofis otomasyonuyla ikamesi başka bir hızda. ikisini aynı kefeye koyunca kaçınılmaz iddialar ortalıkta dolaşıyor.

    abartmayın ve mevcut verilere bakın: gerçek hızı gözlemlemek için bir kaç yıl daha akıtıp ölçmek gerekiyor. en sağlam tahmin kaynağı firmaların insan/yazılım oranları, çünkü karar orada veriliyor. bu tarz iddialarda 'tamamı biter'ciliğe prim vermemek lazım. (bkz: verimlilik paradoksu)