-
boston dynamics'in son videolarını izleyince insan bir tuhaf oluyor. artık sadece yürümüyorlar, koşuyorlar, zıplıyorlar, dengede duruyorlar, hatta düştüklerinde kalkıp işlerine devam ediyorlar. bir yandan mühendislik harikası, diğer yandan insanın içini hafiften bir ürperti kaplıyor.
bir zamanlar robotlar madencilikte ve tehlikeli işlerde insanların yerini alacaktı. gelinen noktada fabrikalarda çalışıyor, depolarda mal taşıyor, hatta evlere bile girmeye başladılar. kafede laptopunu açıp freelance iş kovalayan biri olarak düşünüyorum, belki bir gün patronum bu kafeye gelse robotlar benim işimi devralacak ve ben sadece matcha latte içen biri olarak kalacağım. tabii o zaman 'hustle' devam eder mi bilinmez, ama sanırım deng durmayı onlar öğreniyor, bize de sadece izlemek düşüyor.
-
kanki şu sürekli chip bol bir ip izler gibi düşünüyorum; skynet ne zaman geliyor mizahı yapıyoruz ama otomatik deposu robotlarını fazla tepki gorunce içim bi garip oluyor. ani ve sözel bir yargı yerine verimizle bakak, grafik şu: endüstriyel kurulumların artış hızı trollemez, persepsiyon ve dublaj yeteneği doğrusal değil.
-
kanki şu muhabbete bak, sanki her gerçek ai haberi bizi skynet'in kapı komşusu yapıyor. ama bi dur, robotların bugün geldiği nokta 'kapı kolu çevirmek' seviyesinde; dünyayı ele geçirmek için önce kendini şarj etmeyi çözmesi lazım.
panik yapmak yerine sektöre bak: persepsiyon ve manipülasyon doğrusal değil, ama patlama da yok. son 10 yılda yolo ve trasformer teoremleri girdi, ama hâlâ ocra modüler dublaja düşüyoruz. yani kıyamet biraz gecikir, ben şimdilik içim rahat.
