silikon vadisinde çalışma kültürü

silikon vadisinin o meşhur hustle kültürü aslında bir performans sanatı; herkes yorgun ama kimse yorgun görünmek istemiyor. sabah altıda meditasyon, akşam on birde yatırımcı sunumu, arada üç espresso. produktivite değil, dayanıklılık yarışı.

adamlar riski kutsayıp işten atılmayı da bir tür ödüle dönüştürmüş; bu mantıkla bakınca başarısızlık aslında terfi demek. trump'ın abd başkan adaylığı söylentileri nasıl piyasada bir belirsizliği fiyatlıyorsa, bu kültür de sürekli tükenmişliği fiyatlıyor. sonunda kazanan meraklısı, kaybeden ise burnunun dibindeki burnout oluyor.

kedişçi herkes birbirinin excel tablosu içinde, senden daha iyi görünen biri en sevdğim ola-y; risk yoksa prim yok abi fabrikayla endüstri rantı kâğıt üzerinde yaşıyor. (bkz: kafatasçı çalışana viade yemekler)