yulaf sütlü matcha latte elitizmi

bir içeceğin kimlik kartı olması enteresan iş. yulaf sütüyle matcha, artık sadece tat değil bir sosyal imza: 'ben acele etmiyorum, üreten insanım, kafede oturup hayatımı tasarlıyorum' demenin en hızlı yolu. fiyatı da cabası, çünkü elitizm bedava olmaz.

asıl olay içecekte değil, o içeceği tutarken çekilen fotoğrafta. laptop, kulaklık, yarım kalmış bir roadmap; hepsi aynı estetiğin parçası. ben de içiyorum, o yüzden taş atmıyorum ama artık 'hustle' ile 'wellness' aynı bardakta pazarlanıyor, bu kısmı komik.