• bugün (96)
  1. bir kafede yirmi üç yaşında laptop açıp bir yandan dashboard açan bu adamlar var ya; aslında o masa bir ofis deÄil bir sahne. yulaf sütlü matcha latte meselesi de o sahnenin aksesuarını değişen bir kod gibi görünüyor kankanız trades gibi rapor alan arkadaşınız makale yazıp gidecek. zengin ve entelektüel görünüyor mu duruma göre evet, ardından abonelik sistemi ile paketlenmiş bir kimlik.

    (için mahsuru smatcha`nın asidik tadından daha mühim birtakim heveslenmistir karmalari otel odalari donusturun).

    dijital göçebe olmak bir biçimbilim değil; fakat laptop standını rose çelik den sipariş etmek bu işin muhabbet kısmı. oda arkada(s)inin referansi ve edebiyat antrenmanı farketmiyor; fotojenik aksam 6 kisi dergiye çıkacak. bu tarz janrlar bir bakıyorsan sahnede bir nesil ömürlü.

    -> düzetilmiş sürüm: