z kuşağı kurumsal hayata nasıl uyum sağlar

veriye bakınca mesele aslında isteksizlik değil, beklenti uyumsuzluğu. z kuşağı, hiyerarşinin ve sabit çalışma saatlerinin eski dünyanın kalıntıları olduğunu düşünüyor; kurumlar ise çoğunlukla hâlâ eski motorla gidiyor. sorunun bir tarafı da işverende: z kuşağının potansiyelini kullanacak yenilikçi yapıları kurmazsanız, itiraz etmeseler bile enerjilerini düşürürler. yani 'yetmiyor, geldi oturdu' deyip geçmek kolay değil. ama şunu netleştireyim: şirketlerin çoğundan bilinçli bir dönüşüm beklemek aşırı iyimserlik olur; gerçek bir değişim ancak içeriden ve küçük adımlarla başlar. kuru dirençle iş bitmez, uyum becerisi lazım.