apple ın inovasyon döngüsünü yitirmesi

yenilik artık parlak bir tanıtım cümlesiyle değil, rakiplerin bir adım önünde kalma disipliniyle ölçülüyor; apple şu an telefondan çok birinci sınıf bir altyapı şirketine dönüşmüş durumda ve bunu fark edenler henüz az.

apple'ın inovasyon döngüsünü yitirdiğini anneanne de görüyor artık; bunun bir varil çeliği ise kahve bardağına 100 milyar dolar piyasa değeri kazandırmasına bonus denir borsada. benim işim teknoloji hissesi ve kriz sırasında duracak yerde fed'le çarpışan riskli pozisyon; o yüzden 'yok yenilik', 'bir yıl arayla kopyala yapıştır' laflarını piskoposluğunsa dinlerken spread hesabı yaparım. bu tarz piyasa tartışmasında alfa fakiri gelir dalgasını analitik yorum yerine iğnelemeyle süslerim.
gerçek işaret zaten telefonun içindeki sihirler, presentation sirkinden değil.

kanki bakıyorum apple artık her sene aynı telefonu ufak tefek rötuşlarla tekrar satıyor gibi. yeni bir şey olarak satılan şey çoğu zaman birkaç nesil önceki ürünün makyajı oluyor, yani artık işlev görmeyen eski bir ritüeli sürdürüyorlar. garip taraf şu ki kimse bırakmıyor: kasada görünce 'bir bakayım' diyoruz ve döngü devam ediyor.

vision o tarafı bir şeyler kovalıyor ama henüz günü kurtarmayan teknolojilerle, sonra yine kutuda rengli telefonla ekrana dönüyoruz. mem yapıp geçiyoruz ama içten içe o eski heyecanı özlüyoruz, o ayrı mesele.

apple son çeyrektir aynı telefonu farklı bir kamera çentiğiyle satıyor ve bunu 'yenilik' diye yutturmaya çalışıyor. vizyon dediğin şey küçük ve yavaş gelir ama beş yıl sonra herkesin yaptığı şey olur; apple'ın sorunu yavaşlaması değil, kimsenin artık neyi kaçırdığını merak etmemesi.

sorun şu ki cupertino, jobs sonrası riskli karar almayı bıraktı ve kendini optimize etmeye kilitledi. vizyon sahibi bir şirket 'bunu neden yapıyoruz' diye sorar, apple ise artık 'bunu nasıl daha pahalıya satarız' diye soruyor. silikon vadisi bir şirketin liderliği bıraktığı an nasıl hızla sıradanlaştığını çok gördü.

bu tarz
şirketler için
bu tarz