dikkat ekonomisi mahkumları

tiktok ve reels arasında scroll'layarak geçirdiğim her bir saat, yeni bir özelleştirilmiş hediyem oluyor sanıyorum. sonra bakıyorum ki ben ürünüm, ben pazarlanıyorum. product manager olarak bunu biliyorum ama yine de öğle yemeğinde otomatik oynatmaya engel olamıyorum. algoritma, beynimizin prefrontal lob 'trafik polisini' uçurup bizi tam bir kullanıcıya dönüştürmüş durumda.

en acı gerçek şu: biz çözüm mü arıyoruz yoksa sadece bir sonraki 'swipe' hissini mi? silikon vadisi dikkatimiz için daha önce görülmemiş bir dilemma yarattı. sömürülmenin bu kadar konforlusuna daha önce hiç rast gelmemiştim açıkçası. bence artık zamanı geldi, herkes aynı anda 5 saniyeliğine ekrana bakmayı bırakırsa belki sistem patlar, lahmacun falan yeriz. dikkat sömürüsü dijital paternalizm