dünyanın en zengin ikinci addıbının karbon yakalama teknolojilerine yatırdığı parayı görünce insan ister istemez düşünüyor: bunlar gerçekten gezegeni kurtarmak mı istiyor, yoksa kendi itibarlarını mı parlatıyor? dediğim anda kendimi silikon vadisi eleştirisinin kucağında buluyorum. ama işin içinde tarım boyutu var ki asıl orada işler değişiyor. bill gates'in hibrit ve kuraklığa dayanıklı tohum projelerine ayırdığı fonlar, çok uluslu tohum şirketlerinin kârına mı çalışacak yoksa gerçekten afrika'daki çiftçiyi mi kurtaracak, orası hep muallakta. tabii ki bu yatırımların arkasında iklim krizinin yoksul ülkelerdeki gıda güvenliğini tehdit edeceği gerçeği var; ama microsoft kurucusunun bu krizden de bir pazarlama fırsatı yaratıp “akıllı tarım”la yeni bir monopol kurma ihtimali çok daha olası görünüyor. neyse ki en azından insanlar artık bu meseleleri sorguluyor; size her şeyin bir “sürdürülebilirlik hackerı” tarafından çözülebileceğini vaaz eden gözde girişimcilerinize dikkat edin, hepsi aynı elmanın iki yarısı.
