sadeleşme illüzyonu

insanlar 'az eşya, çok huzur' diye minimalizme sarılıyor ama fark edilmiyor ki bu da bir tüketim biçimi. o beyaz duvarlar, tek çiçeklik vazo, ahşap sehpa... hepsi premium bir yaşam tarzı pazarlaması. istanbul'da bir startupta çalışıp levent'te 'minimal yaşam' diye iç geçiren insanlar aslında neo-lüksün en net tüketicileri. sadeleşmek birileri için bilinçli bir tercih değil, ötekini 'kaos içinde yaşayan koyun' ilan etme aracı haline geldi. verilere bakın, sadeleşme hashtag'leri bile satış stratejisi. herkes kendi kulesinde otursun; ben de üstümdeki beşinci katmanı üşümeye devam edeyim mi ne? o da ayrı konu.