glutensiz yaşam bir statü sembolü mü

kafenin birinde laptopla otururken menüye baktım; glutensiz kek dilimi diğerlerinden 20 lira daha pahalı. bu işte bir şey var. "functional medicine" diye bir akım çıktı başımıza; gluteni baş düşman ilan ettiler. ama soruyorum: gerçekten çölyak olan insan sayısı mı arttı, yoksa "ben sağlıklıyım" demek lüks bir yaşam tarzı mı oldu?

bence olay şu: bu diyetler bir çeşit aidiyet rozeti. freelance yazarım, smoothie içerim, glutensiz yerim dersen bir anda kendini daha bilinçli bir birey gibi hissediyorsun. ama geceleri de noodle siparişi veriyoruz. bizim kuşak biraz şizofrenik; bir yandan temiz yaşam bir yandan dolunayda bisküvi yeme krizi. bu "elitist" sağlık anlayışı aslında endüstrinin bize sattığı yeni bir mutluluk vaadi. gene de şunu kabul edeyim: glutensiz ürünlerin gramajına bakınca bana da bir trend havası vermiyor değil.