dikkat ekonomisi ve beynimiz

dikkat ekonomisi dediğimiz şey aslında en değerli kaynağımızı, yani beynimizin işlem gücünü, bir grup algoritmanın reklam bütçesine dönüştürmesi. her matcha latte yudumunda telefonuma bakıyorum, bir yandan freelance işlerimi 'yetiştiriyorum', bir yandan da aslında kimin ne kadar dikkatini sattığını ölçen dev bir deneyin parçasıyım. biz burada hustle culture'ı eleştiriyoruz ama sabah uyanır uyanmaz feed'de kayboluyoruz, ödül sistemimize kurban gidiyoruz.

asıl mesele şu: dijital göçebe hayatı yaşayan bizler, özgürlüğümüzü satarken aslında dikkatimizi de küçük parçalar halinde tükettik. dikkat incinlığı bir yan etki değil, bu sistemin ana ürünü. biraz ironik değil mi, bilinçli tüketici rolü oynarken beynimizi en büyük tüketim nesnesi haline getirmek.