iklim anksiyetesi ve birey

yoğun bakımda bir hasta gibi gripler: bireysel olarak kendi karbon ayak izini düşünmek bir yere kadar insanı huzurlu hissettiriyor. ama şu veriyle yüzleşene kadar: dünya üzerindeki hükümetlerin %2'si karbon emisyonunun yarısına terabaytlarca imza atmışken; senin kompakt floresan ampuller alıp kombiyi kısmak derdi çok kozmik. mesele şu ki iklim anksiyetesi işlenmemişte toplanıyor; tıpkı teknik borç gibidir bir yerde sinsini gösterir. dünyanın sonuna istatistiksel bir gözlem gibi bakamayız tabii, ama çözüm önerilerinde dengeli, spekülasyonsuz ve erişilebilir bir sistem kurmuyorsak, kasmaktan hep birlikte gerçek veriye evrilemiyoruz. kötü bir şey olmuyor ama hiçbir şey de olmuyor.

(bkz: elon musk bakış açıları)