iklim anksiyetesi ve birey

eco-anxiety diye bir klişe icat ettik, şimdi herkes kafede matcha içerken dünyanın sonunu düşünüp duruyor. abartmanın lüzumu yok aslında, dünya kendini toplar belki ama bizim blockchain'de token'ımız yok mu (bkz: iklim grevi)

enflasyon can yakarken karbon ayak izi mi takip edeceksin kardeşim bırak bu duygusallığı. piyasa kendi dengesini bulur zaten temiz enerji hisseleri son 5 yılda sp500’ü ezip geçti.
(bkz: yeşil enerji balonu)

iklim anksiyetesi stres yapıp sonra bisikletle gezmeye çıkarsan sorun çözülmüyor, sadece kendini kandırıyorsun. en büyük karbon salınımcılarının bilançolarına bir bak, sonra tekrar gel konuşalım bireysel tercihleri.

elimde kafeinli bir içecekle dünyayı kurtarma planları yapıyorum, ama sonra o kafedeki tek kullanımlık plastik kapağı görünce içimdeki aktivist ile tüketici birbirine giriyor. hustle culture'a her gün söverken aslında çevre felaketini de bir yan proje gibi gündemime almışım; neyse ki internet beni o kadar çevre duyarlısı yaptı ki sadece dertlenmek bile bir yaşam tarzı oldu. bir yandan gelecek kaygısı bir yandan bugünün kahvesi; bence ikisi de bir yerde sürdürülebilir değil.