modern toplumda yalnızlık epidemisi

yalnızlık artık bireysel bir kader değil, ölçeklenen bir altyapı sorunu. şehirler kalabalıklaşıyor, daireler küçülüyor, etkileşimler bildirim ekonomisine devrediliyor; insan temasının yerini yüksek çözünürlüklü ama düşük bağlılıklı bir simülasyon alıyor. bu bir trajedi değil, aynı zamanda büyük bir pazar: sesli asistanlar, yapay arkadaşlar, 'topluluk' kisvesi altında abonelik modelleri. siz daha sorunu tartışadurun, silikon vadisi çözümü çoktan fiyatlandırdı.

yalnızlığı teknolojiyle çözmeye çalışmak, susuzluğu tuzlu suyla gidermeye benziyor; hacim var, tatmin yok. asıl mesele bağ kurmanın maliyetinin, yalnız kalmanın konforundan daha yüksek görünmesi. bu denklemi kim tersine çevirirse, gerçekten on yıllık bir şirket kurar.