modern toplumda yalnızlık epidemisi

yalnızlık epidemisi denince akla hemen melankolik bir şey geliyor ama mesele daha çok veriyle ilgili. son yirmi yılda sosyal bağlantı sayısı artarken algılanan sosyal destek düşüyor; bu paradoksun adı bazen teknoloji, bazen şehirleşme oluyor. abartmayın ama görmezden de gelmeyin, bir insanın günde on saat ekranla, iki saat insanla vakit geçirmesi normal bir denge değil.

büyükşehirlerde tek başına yaşayan kişi oranı her yıl artıyor; bu sadece psikolojik bir mesele değil, bağışıklık ve kardiyovasküler sağlık üzerinde ölçülebilir etkisi olan bir halk sağlığı meselesi. çözüm tinder değil, çözüm yeniden yüz yüze sosyal yapı kurmak. bu tarz epidemiler yavaş yavaş

bu tarz sessiz sorunlar

istatistik olana kadar kimsenin umurunda olmuyor.