plazadan ege kasabasına kaçış

kankim dün leventte toplantıdaydım bugün dudağımdaki matcha latte hareket ettikçe aslında freelance clientın 'bugün bunu yetiştirmeyeceğimize emin olalım' diyen sesini hatırladım, hani çok ironically de biz bu kaçışı bazen bir tanrı armağanı bir vaha, bazen de faturalara yetmiyor pandemi blues'u adapte ediyoruz ya, işte aynen kafe sahaya inene kadarmış; sonra fotoğraf çekmeyen kesimi de gördüm, sanırım laptop hayatımın iki saatinde bende açılıp 180 derece döner bundan sonra masaüstüyle izlemeye başlayacağız, durun gelen not: üstüme afili bir hayat. o hesap gelince caps işte.