marie kondo ile sadeleşme illüzyonu

kondo metodunu bir optimizasyon problemi gibi düşünürsen ilgi çekicidir; ama sadeleşmeyi estetik bir ritüele indirgeyince, ürün yönetimi cephesinde onboarding akışından çok vitrin düzenliyor oluyoruz. sorun şu ki minimalizm çoğu zaman burada satın alınan yeni bir estetik değil, eskisinin gizlenmiş hali. aldıklarını içeriye tıkıp dışarıda ferahlık performansı sergiliyorsun.

yaşadığım yerin dolaplarında gördüğüm gerçekliği söyleyeyim: sadeleşme silikon vadisi lüksünün en kadim yanılsamalarından biri. siz daha göremiyorsunuz ama kaosun kendisi orada, katlanmış tişört formunda bile sırıtıyor. benim cebimde net: atman gereken şey eşya değil, bir sonraki satın alımın kendisi.