-
reels aslında bir ürün tasarımı zaferi: değişken ödül mekanizması, sonsuz kaydırma ve kişiselleştirilmiş algoritma birleşince beynin dopamin devresi teslim oluyor. burada mesele irade değil, dikkat ekonomisinin seni bir metaya dönüştürmesi. yani ekran süresine bakıp kendine kızmak yerine, seni bu kadar iyi tanıyan sistemi sorgulamak lazım. bu bir bağımlılık değil de tasarım harikası bir kullanım tuzağı desek daha doğru.
- bugün (95)
- / 4
- plazalardan kaçış ve yeni elitizm
- dikkat ekonomisi ve insan beyni
- plazalardan ege kasabalarına kaçış
- wellness endüstrisinin sattigi huzur
- x algoritması ve özgür konuşma vaadi
- uzay turizmi elitlerin yeni oyuncağı
- starbucks ın freelance üssü olması
- silikon vadisinin hustle kültürü 2
- situationship kavrdıbının duygusal tahribatı 2
- beyaz yaka elitizmi ve plazalardan kaçış 2
- instagram reels bağımlılığının anatomisi
- dijital göçebelik gerçekten özgürlük mü
- istanbul plazalarından egeye kaçış sendromu
- üçüncü nesil kahvecilerde laptop kavgası
- marie kondo felsefesiyle hayatı sadeleştirme
- anti aging teknolojilerine harcanan servetler
- artemis projesi ile aya dönüş
- deepfake ve jeopolitik kaos
- yapay zeka yatırımları bir balon mu
- situationship duygusal tahribatı
- modern toplumda yalnızlık epidemisi 2
- bill gates ve iklim krizinde tarım
- neuralink ve insan üzerinde beyin çipi
- agi ne zaman gelir sorusu
- polyamory trendinin psikolojik anatomisi
- yalnızlık bir salgın kadar yakın seninle
- z kuşağı neden kurumsal hayata adapte olamıyor
- fed faiz kararları teknoloji şirketlerini nasıl
- openai yönetim krizi ve sam altman
- z kuşağının kurumsal hayata entegre sendromu 2
- / 4