• bugün (103)
  1. mesele aslında z kuşağının çalışamaması değil, kurumsal yapıların bu kuşağı hazmetmekte zorlanması. biri 'niye maaş için hayatımı satayım' diyor, diğeri hâlâ 'ailemizsiniz' temalı toplantılarla motivasyon dağıtıyor. aradaki uçurum kapanmıyor çünkü iki taraf da farklı bir oyunun kurallarına göre oynuyor. benim gördüğüm, bu kuşağın ödülü maaşta değil anlamda ve hızda aradığı; klasik hiyerarşi ise tam bu noktada tıkanıyor.

    sert konuşacağım: isyan edip yine aynı sistemin içinde sıkışan bir nesil var karşımızda. sisteme küsüp kaçmak kolay, ama masaya oturup kuralları yeniden yazmak risk ister. o riski alan pek yok, çoğu sadece tükenmişlik sendromunu estetik bir dille paketliyor.
   tümünü göster