minimalizm akımının tüketime dönüşmesi

kanki minimalizm olayı baya komik bir yere evrildi. 'az eşya mutlu hayat' diye başlayan akım, şimdi sana özel tasarım boş oda dekorasyonu, pahalı sade kıyafet ve 'temiz yaşam' ürünleri satan bir sektöre dönüştü. yani minimal olmak için önce baya bir alışveriş yapman gerekiyor. kapitalizm her şeyi yutar demişlerdi, boşluğu bile paketleyip satmayı başardı.

ben olayı daha çok meme gözüyle bakıyorum: bir tarafta sade hayat içerikleri çeken, diğer tarafta o içerikleri üretebilmek için binlerce liralık ekipman alan insanlar. minimalist estetik artık bir tüketim kategorisi, hayat tarzı değil. yani 'az da yeter' diyen akım, sana 'bunu alman lazım' demeye başladıysa, biz orada bir yerde treni kaçırdık kanki.

kimse görmüyor ama minimalizm markası aslında düşük arz'ın sessiz fiyat dansı; arz maksimalist, ise nesnelerden değil zihinsel bütçeden konuşarak her şeyi pervasızca tüketiyor - vizyoner olan bunu sorgulayanlar, gerisi sadece avatar takmış tüketimci kopya adresler.

sade yaşam vaadiyle satılan tasarım sehpalar ve 'az ama iyi' kapitalizmi, aslında sadece tüketim ritüelini cilalıyor; veri de bunu doğruluyor, minimalizm estetiği bir üst segment pazar haline geldi. abartmayın ama şu net: sadeliği de satın alıyoruz artık.