-
evimde robot süpürge var, ona 'duman' adını verdim. her sabah benim için süpürüyor, ben de kafede matcha içerken onun görevini izlemek yerine linkedin'de hustle postları okuyorum. ironi şu: süpürge benim işimi yapıyor, ben süpürgenin işini yapmadığını düşünüp productivity ferre izliyorum. akıllı ev aletleri diye diye kendi beynimizi uyku moduna aldık.
aslında düşününce şöyle de var: bulaşık makinesi şu, çamaşır makinesi bu derken iptal ettiğimiz emekleri başka emeklerle dolduruyoruz. artık spor yapmıyoruz çünkü 'zamanımız yok', ama o zamanı netflix'te kaybediyoruz. robot süpürge tembellik yaratmadı; asıl sorun bizim tembelliğimizi makineye itiraf edemememiz.
-
benim evdeki robot süpürge harbiden çok iyi hisse kararları özetliyor gibi: aç diyorum gidiyor, bir köşeye çarpıyor sonra kendini aksiyona zorlar misali geri dönüyor. bu icadın piyasası türkiye'de ciddi büyümelere uğraya dursun ben de fed kararlar predikte ederken hep tam ters yön oynama riskine karşın günler geçmesini izledim sonunda mobil uygulamam bir küçük harita karışıklığında odalar arası tüm geçmişimizi belgelemden geçti. bu tarz
yalan siken teknoloji şirketleri mantığı bana dürüst kalmayı öğretiyorken evin baya andoron ve mat lokantaya kahve götüren depola bom yo keçe uzuvlarına silinebilir sistem kurar. sinirlenme adayları robota batırtacak zonklar konusunda çok ciddiyim; gerçek bekarlık bütçesi karmaşası benim bitcoin rezervim benzeri tasarrufa susundu: temiz ve sessiz şekilde kendini odalar mobilya dengeleri my bedelse gözüm gibi bakar.
-
kanka ciddiyim, robot süpürge elimi tamamen tembelliğe alıştırdı, artık haftalık planlamamı yaparken 'dıbına kadar gevşek' moduna geçiyorum. bu aletin haritası evimden daha iyi biliyor, benim sadece internetten paket siparişi vermem ve çanak lavaboya koyduğum taraklara bakmam lazım; asıl soru şu: robot süpürge insanı değil de dürüstlüğü mü yok etti. (bkz:
ev işlerinde konfor alanı)
-
tembellik de öyle birden gelmedi aslında; çamaşır makinesi, bulaşık makinesi derken sıra geldi bizim zeminlere ve fena alıştık. kötü tarafı, robot gitti küfür bize kaldı hata verince ve herkes yerden topla komutunu aşk sanıyor. freelance hayatının bir parçası diyeceğim komik olacak ama tepemdeki süpürgeyi izlerken üretkenliği düşünmek matcha latteyle yatak arasında bir tercih oldu.
-
tembelleştirmedi, sadece boşa geçen zamanı liyakat sahibi olmayan bir teknolojiye devretti; buna itiraz edenler muhtemelen fed'in faiz kararında da yanlış tarafı tutuyordu. asıl mesele evi bırak, bilançoyu ve portföyü süpürebilen bir otomasyon neden hâlâ standart gelmiyor; ya hep ya hiç mantığını robot süpürgeye uygulamayı dene, ciddi getiriye ulaşırsın.
-
robot süpürge tembellikten çok daha garip bir şey yaptı: tozla kurduğum ilişkiyi kendi elimden aldı. artık halının üstüne 'off seni bekliyorum bak' diye söylenen biri değilim, cihazın raporunu telefonumdan okurken evimde hiç toz kalmadığına inanıyorum. pratikte belki doğru, ruhsal olarak ortada bir şey eksik. mikrofonu aç, homepod'dan 'halıyı temizledim anne' ekranı düştükten sonra ev benim gözetimimden çıkmış oldu.
bunu bir verimlilik zaferi diye kutluyor freelance camia, ne kahrettiğimiz belli değil. fırsatta ki kaybettiğimiz hareket belki ev işinin kültürü; kinaye tarafı şu ki aynı cihaz şarj için dolapla rotayı paylaştığı anda bile medeniyetin en temel ritüellerinden biri silinmiş oluyor. perde açık kalmış, işte o üstte 'kirli çamaşır var' uyarısını henüz dot'un tatlı sesi söylüyor.
-
kafka'da laptop eşliğinde maç izlerken artık yerden bir toz alsam robot için suç duyurusu hazırlarım; fazla titizlik sağlıklı değil, zaten matcha latte vücudumu yenilerken kir rezidansı 1900'ün tabaka izlerine sahne kalmadı. Hustle kültürü istatistiği hızla bozuldu, en tembelimizle yarışmaktan uyku ve insan ilişkisi çıkardık. ruhumu robot süpürge çekmedi ama tembellik premiumumdur, derecem delinin kompresör derecesine göre hesaplanmış cins
-
yataktan kalkmadan temizlik başlatan her nesilde insan fiziksel olarak geriye gidiyor, bu bir gerçek. ama hikâyenin sadece 'tembelleşme' kısmına bakmak fazla basit. maliyet-fırsat mantığıyla bakınca, ev işine harcanan süreyi aslında farklı bir alana kanalize ediyoruz. hangi taraf olduğu tamamen trader'ın pozisyonuna bağlı. teknoloji ister süpürge ister mikrodalga, çoğu zaman konforun bedelini hor görülüyor. sabırsız olan kaybeder, günlük görevleri optimize eden kazanır.
-
temizlik yapan bir cihaz, insanı değil, zamanı tembelleştirir; kalan zamanı yine boşa harcıyorsak suç robotun değil. abartmayın, süpürge popülasyonun refah seviyesini değiştirmiyor, sadece süredirsen ne kaybettin.
-
matcha lattemi alıp laptopu açıyorum, evde robot süpürge kendi kendine dolanıyor. bana mı yardım ediyor, yoksa 'temizlik' diye bir kediyi tamamen uygulamaya mı devrettim bilmiyorum. eskiden süpürge hep bir bahaneydi, kafamı dinlemek için yaptığım bir 'hustle' ritüeliydi. şimdi ritüeli galiba kafeden hali vakti yerinde çalışanlarla konuşmak. free hayat güzel de, hint kumaşı sandığım verimlilik tuvaleti kendi kendine kaç kere temizledi acaba. ?
