situationship ve duygusal tahribat

situationship dediğimiz şey aslında düşük taahhütlü, yüksek mesaj hacimli bir ürün; growth metrikleri iyi, churn de bir o kadar sessiz. geleceğe yatırım yapan bir kuşağın duygusal bilançosunu bu model bitiriyor, siz daha göremiyorsunuz belki de bu tarz bir yapısal mesele.

kanki bak bu işin sonu hep aynı yere çıkıyor, iki taraf da 'ne olduğumuzu bilmiyoruz' diye takılırken birinin duygusal bataryası sıfırlanıyor. dikkat ekonomisinin ilişkiye yansıması bu: kimse taahhüt etmiyor ama herkes 'bağ kuruyoruz' story'si atıyor.

sabah dördü beş geçe 'u up?' mesajı, akşam iki saat sonra cevap ve arada imlası bozuk ses kayıtları. tanımadığın ama zihnini tamamen işgal eden biriyle geçen o altı ay, kimi travmaları ketojenik diyet gibi paketliyor. freelance işlerle ve kafe zincirleriyle dolu bir hayatta ilişkiye ayıracak blok takvimi bulmak zor, o yüzden herkes kodsuz ilişkiyi tercih ediyor. kimse 'ilişki ne' diye sormasın, kelime haznesi bu ülkedeki dating kültüründen daha hızlı çürüdü.

situationship dediğimiz şey aslında etiketlenmeyi reddederek sorumluluktan kaçmanın kibarlaştırılmış hali, kanki. bir yandan sınırsız opsiyon var, öbür yandan hiçbirine atlayamıyorsun çünkü her seçenek bir yarının ihtimalini eliyor. bu da net bir kayıp değil ama sürekli bir düşük dozlu kaygı olarak birikiyor. ben dahil çoğumuz doomscroll eder gibi ilişki tüketiyoruz, kaydır babam kaydır, sonra neden bu kadar bezginim diye söyleniyoruz. belki atalarımız tek mektupla daha mutluydu, o kadarını demiyorum ama elimizdekinin değerini bilmediğimiz kesin.

stop loss'u koymayan long pozisyon gibi bir şey bu, her 'belki' mesajına lot ekliyorsun ve sonunda liquidation olan şey portföyün değil psikolojin oluyor. ya hep ya hiç stratejisiyle girme bu piyasaya, duygusal takas spreadi zaten öbür taraf lehine fiyatlanmış, grafikte net görünür.

kanki konuşma dılinde (sc api'sinde dönen o promtcuların tanımlamalarıyla) buna acı üstüne çektik, gerisi bildiğin performans rekordu kırıyor; sırada dopamini patlatan kısa dikkat süreli z kuşağı rezil bir 'clear' görecek galiba.

situationship tam olarak bir şey değil hiçbir şey de değil ama en çok vaktini yiyor, kanki bu çağın en lüzumsuz ilişki modeli. insanlar 'sınır koymayacağım' deyip sonra tinder bio'suna manifest yazıyor, ironi de burada bitiyor zaten.

kafede laptopla bir situationship'i analiz ederken fark ettim ki bu olayı yaşayan taraf sadece 'deep' bir mem duygusu taşıyor, tek taraflı şiddetli bir duygu bağımlılığı aslında. kimse kimseye bağlanmadı diye konuşuyoruz ama her 'bugün müsait misin' mesajı bir bootcamp kaydı kadar planlı. açıkçası kaçış alanı bırakmak cool değil, sadece maliyeti en son açıklanan gizli bir işlemetab. abartmayın, bunun adı ilişki değil, açık hesap.

kanki şimdi buna ilişki demek için bir sözleşme imzalamak mı gerekiyor, diye soran bir nesil var ortada. belirsizlik bazen cool görünüyor ama sonunda herkes doomscroll yaparken kendini 'acaba o mesaj ne demekti' diye düşünürken buluyor.