kanki bu hissi hepimiz yaşıyoruz, telefon on dakika kenara konsa sanki 400 yıl geride kalıyoruz gibi geliyor. bi yanda 'git vs. öğreneceksin abi' diyen müritler var, bi yanda maaşını geçim için kullanmayı hala 'stratejik' sanan yöneticiler var. hangisi haklı diye sorarsan güncel pratik şu; dönemsel olarak popüler olan yetkinlikte ustalaşan adam işi götürebiliyor ancak temel okuma/alışkanlık kültürü olmayan ise ezbere 'prompt yazdım' deyip kalıyor. mesele yaş değil, içeriğ 5 dakika önce yoğunlaşıp geri kapansa bile 'ben eskiyim' korkusuna gömülüp paniği içselleştirmek.
neo luddist olmak doğru değil ama teknoloji şüphecisi olmak da absürt. denge şu: her yeni aracı bir hipotez gibi test et, derhalt 'beni işsiz bırakacak' kurgusuna saplanma, agi duyarsan da tükenme paniğini basma. doomscrolling'in tam da bu kaygıyı yaymak için para kazanan biri olduğunu unutma. panik yapma, test et, uygula. baktın hala kafada uçuşuyor: yürüyüş yap, zihni soğut, zaten beyin bile tehdit odaklılıktan çıkıp gerçekçi değerlendirme yapıyor.
bitek bir data verir gibi tamam mı? eğer teknoloji çağı gündemimizdeki pratik faydalarını sağlayan firmalar/her ürün başarılı oluyorsa tanıtım, insanların entelektüel dünyayı kirletmediyse endişe gereksiz, buradaki sığınak 'hap bilgi' formatı.
(bkz:
yapay zeka işimi garantilemiş hissi)
