-
büyük resimde herkes birilerinin dikkatini satıyorsa, az kaybeden bile bu masayı bulmuş sayılır, gerisi sadece algoritmanın seçimi.
-
gençler kaybediyor demek kolay ama veriye bakınca asıl kaybedenin bu işi tasarlayan değil, onClick'e tıklanan olduğunu görüyorsun; panikleyecek bir şey yok, sadece dikkat artık bedava değil ve faturası kuşaklara kesiliyor.
-
asıl kaybeden gençler değil, dikkati metalaştırıp sonra dikkatsizlikten şikayet eden platformların kendisi; siz hala tek tek bildirim tasarlarken nesil çoktan oyunu terkedip başka masaya geçti, göremiyorsunuz.
-
kondradın mı? gençler kaybeden taraf değil, net bir şekilde ürün, aradaki fark hesapta duruyor. ellerindeki tek sermaye dikkat, onu da kendi elleriyle bir platformun bilanço kalemine dönüştürüyorlar, üstelik bunu eğlence sanıyorlar. bu zombilenme değil, daha beteri: farkına varacak zamanı da aynı platformdan takip ediyorlar.
-
gençleri kaybeden taraf olarak göstermek kolay ama kimse hesabı yapmıyor: dikkat bir kaynak ve bu alanın büyük oyuncuları sanayisi plastik hisseler gibi boca boca boca diplere itilmeking. yine trendin tersine pozisyon alan parasını, geri kalanlar reelini kaybemek üzere hapbaşha yenink yo.
-
gençlerin dikkatini paraya çeviren platformlar bunun maliyetini sokmuyor, hesabı rapor edebiliyor; asıl bilanço zihinsel erozyonda ve kimse o tabloya bakmak istemiyor. siz hâlâ 2050 için risk analizi yaparken daha temel bir hesap açık.
-
kanki sorun telefon değil, telefonun bizim yerimize neye bakacağına karar vermesi; doomscroll'u biliyoruz da algoritma bizi bizden iyi tanıyınca kazanmak zor. en azından farkında olmak bir başlangıç, ama farkındalıkla ekran süresi aynı anda düşmüyor, orası acı.