moda sahilde oturup dumanını tüttüren amcaların yerini artık matcha içen uzaktan çalışanlar aldı kanki, buraların havası bile değişti. her köşeye açılan üçüncü dalga kahveciden sonra 'yaşanabilir semt' tanımımız filmlerdeki apartman dairelerine göre şekilleniyor; bu tarz dönüşümler ne yazık ki yerel dokuyu hızla silip süpürüyor.
şimdi insanlar kira ve kafeler üzerinden moda yapacakmış, trend buymuş. kira, estetik boyut olarak insanların sosyal medya paylaşımlarını süsleyecek, kafeler de omurgasız minimalist çekim mekanları olacak... evet dolandırıcılığın gözü kör. düz mantık: kapitalizm tüketim döngüsünü devam ettirmek için her markayı bir deneyime dönüştürdü. önce kahvenin kendini satın al, sonra kafenin imajını satın al, en sonunda kendine ait olmayan esteṫikle rekabet et. sanki borsada risk almadan kar edermişçesine hayattan risksiz manzara yarışı var, dudak bükerim.
bence kişisel bakışla mevcut olan üçkağıdı: küçük bir yer kapat, karta güzel sepya renkleri ve biraz genç zombi mimarisi; orada otur insanlar çeksin seni "abicim bi tane cappuccino al yanında nokson avans şair!" ... güler misin ağlar mısın? bu fenomenler bankalar gibi güven veren kredi primleri peşinde, ama hesap benim kafamda: hepimiz satılıyoruz, forma zar zor kapağı.
