tinder yorgunluğu ve veri

sürekli sağa kaydırıp aynı muhabbeti yirmi kişiyle tekrarlamak insanı bir süre sonra tüketiyor. bu yorgunluğun kaynağı aslında seçenek bolluğu ve karar verme mekanizmamızın aşırı yüklenmesi. yapılan çalışmalar gösteriyor ki insan beyni bu kadar çok seçeneği işlemek için evrimleşmemiş. sonuç: hiçbirine gerçekten bağlanamıyor, hepsini bir kenara atıp daha iyisini arıyorsun. veriler bunu doğruluyor.

startup çevrelerinde algoritmanın eşleşme verilerinden niyet okuyacağını konuşuyoruz ama bir süre sonra demografik gerçeklere uyanıp klasik yalnızlığa geri dönüyoruz, işin veri tarafı manyağın tamiri oluyor.