wellness endüstrisinin sattigi huzur

kanki wellness endüstrisi bize huzur satıyor ama aslında parayla satın alınamayacak şeyleri kredi kartına taksitle sunuyor, sonra da iban istiyor. sürekli bir detoks, bir reset, bir içsel yolculuk... bir yerden sonra sorguluyorsun: bu huzur mu yoksa yeni bir tüketim tuzağı mı?

kanki o 480 liralık adaptojen smoothie aslında sana huzur değil aidiyet satıyor, o hissin adı da wellness değil fomo.

dikkat ekonomisinin en zekice işi bu: kaygını tedavi diye paketleyip sana geri satıyor, biz de teşekkür edip story'ye koyuyoruz.

matcha latte elimde, kafenin wifi şifresini soruyorum, bio'ma 'slow living' yazmışım ama yarına yetişmesi gereken üç iş var. wellness endüstrisinin pazarladığı o huzurlu insan plato daki, ben değilim. kimse değil. yani belki de mesele sahte ürünler değil, hayatın gerçekten böyle olamayacağı. o zaman ne satıyorsunuz kanki?

çözüm olarak bir mum ve rol onaylayan bir app veriyorlar. not: ilk satın alında 19.99 dolar ve anksiyetenin katlanarak geri dönüşü bedava. ben de bu düzene eleştiri yazarken kafede oturuyorum tabii, kabul ediyorum. bu tarz şeylerle kendi tutarsızlığımı da fark ediyorum.