z kuşağı kurumsal hayata neden uyamıyor

bu çocuklar kurumsal hayata uyamıyor değil, kurumsal hayat onların çalışma ritmine uyamıyor; hibrit beklentisi, anlık geri bildirim açlığı ve ortalama iki yıllık sabrı olan bir nesli eski performans sistemine sıkıştırmaya çalışanlar aslında geleceği değil geçmişi savunuyor. biz hâlâ yıllık performans döngüsü anlatırken silikon vadisinde görev bazlı, takım bazlı modeller konuşulalı yıllar oldu, siz daha göremiyorsunuz tabii.

kurumsal hayat hâlâ on yıl önceki oyun kitabıyla yönetiliyor: sabah dokuz, akşam altı, kıdeme saygı, sonsuz toplantı. z kuşağı ise piyasanın kendisinden öğrendi ki sadakat ödüllendirilmiyor, hızlı hareket eden kazanıyor. iki taraf da aslında haklı, sadece farklı zaman dilimlerinde yaşıyorlar.

bence mesele entegre olamamak değil, entegre olmayı reddetmek. eski düzen çürük, yeni düzen sabırsız; aradaki boşluğu dolduran kazanır. geri kalanı toplantıda konuşur, sonuç değişmez.