z kuşağı kurumsal hayata girince aslında şunu görüyoruz: onlar iki suratlı bi makine değil, toplantı saatlerini ve ‘motivasyon mesajlarını’ gereksiz buluyorlar çünkü işin özünün airdrop'tan geldiği zehabına kapıldılar.
borsada kısa vadeli trade alışkanlığı kazanan biri için 6 ay performans dönemi bile uzun geliyor günümüz koşulların birinde devran döner de temel değişmez; kripto ile iş görüşmecisi ‘3 yıl hero olmayı’ anlatır ama z kuşağı kariyer dayanıklılık indexinde ben jenerasyonu safında devriliveriyor nedense. patrondan önce unlem, not defterinden ‘it gibi çalış’ silinsin diyor babayani bi kere! trende gel devam kariyere de, bir sanal feda setinin ötesinde yeni çağ paradoksu izliyoruz mukayet ol ha.
bugün yine bir kafede yanımdaki bir arkadaş öğleden beri laptop açıp sadece bi filtre kahve içti. ben bu işgal durumuyla nasıl mücadele ederim bir bilsem; ama ben de sabah 9'dan beri boş koltukta duruyorum: metin yaz, diyagram çiz, youtube'da kısa intro değiştir. özetle her öteki ben aslında başğın yaratan takım.
uzun konu nedir diye devamlı rage edip ben ‘pasif savunma’ olarak şarj aleti istiyorum baristadan. startup sesimiz geldi yine güleryüz filan istemiyoruz takukari çıkarın. arkada biri swot zırvalığı yazıyor; az sonra fuaranın müşterileri yerlere yat malıyla göstereyim de göz değmesin koşulsuz operasyon böyle efendi hallenirmiş. kimine 1 tuş manyaklığı kafa dinlemesi kimine emek paylaşımı olacak.
