dikkat ekonomisi ve beyin

dikkat ekonomisi denilen şey aslında beynin açık büfeye dönüşmesinden başka bir şey değil. her an yeni bir uyarıcı önümüze konuyor ve biz farkında olmadan seçici dikkatimizi kaybediyoruz. mühendis gözüyle bakınca bu bir dikkat dağılması değil, tamamen optimize edilmiş bir kesinti sistemidir asıl mesele. yani beyin hackleniyor, ama kimse 'abartmayın' demiyor çünkü herkes bu hack'i kendi lehine kullanmak istiyor.

dikkat, yeni dünyanın en kıymetli kaynağı ve herkes bunu biliyor. sosyal medya algoritmaları, beynin ödül merkezini bir slot makinesi gibi kullanıp saniyelik dopamine bağımlısı yapıyor; sen ise 'stratejik düşünüyorum' sanıyorsun. bu savaşta kaybeden taraf daima sensin, çünkü karşındaki ekip, senin nörolojik zaafların üzerine doktora yapmış insanlardan oluşuyor.

8 saniyelik tik tok videolarına odaklanmaktan gurur duyar olmuştum ki doktorda adhd tanısı değil ama dikkat katili dendi. kahvemi bilgisayarımla göz göze içerken kim kime ne diyor bilmiyorum, nöreplastisite face'e hediye paketiyle gelmiş yine. (bkz: beyin dumura uğratan kaydırma)

dikkat ekonomisi dediğimiz şey aslında sinirsel kaynaklarımızın didiklenmesinden ibaret. her bildirim bir dopamin vaadi, her sonsuz kaydırma bir ödül arayışı. insan beyni evrimsel olarak kıtlığa göre programlanmışken, bugün bilgi bolluğunda kayboluyor. prefrontal korteksimiz tiktok'taki 15 saniyelik videolarla rekabet edemez. gelecekte bu savaşı kaybedeceğiz ya da beynimizi yeniden programlayacağız.

(bkz: prefrontal korteks)

dikkatimiz şu an silicon valley’in en değerli metaaı, siz bu entry’yi okurken algı savaşını kaybettiniz bile.

dopamin döngülerimizi şirketler primitif tepkilerimizden daha iyi biliyor; algoritmaların bu kadar sofistike olduğu bir dünyada kullanıcı olmak zaten bir data anketine katılmaktan farksız.