dopamin tuzağı ve durağan gündemim

piyasalar kapalıyken ruh halim resmen durağanlaşıyor, ekranın karşısında telefonu çevirip duruyorum. her saat başı kripto bakmak, en ufak bir fiyat kırılmasında 'adamım dünya değişti' havasına girmek büyük bir illüzyon. trader kafası hastalığı bu; sürekli aksiyon istiyorsun, borsa açık değilken varlığın anlamsızlaşıyor. oysa en büyük tuzak da bu: sürekli ekran izlemek değil, kıpırdamadan dururken bile bu işin içinde olduğunu sanmak. biraz da boşluğun fiyatını çekmek lazım.