z kuşağının kurumsal hayata uyum sorunu

kanki bak şimdi, bizim kurumsal hayata entegre olamama sendromu dedikleri şey aslında iki tarafın da birbirini anlamaması. bir yanda 'sendikal mı bu, neden hâlâ excel kullanıyoruz' diyen bir kuşak, diğer yanda 'neden slack'te emoji atıyor bu' diye bakan bir yönetim.

mesele tembellik değil, mesele dikkat ekonomisinin içine doğmuş bir beynin saatlik toplantılara ve yıllık performans değerlendirmelerine alışamaması. biz sonsuz scroll'a alışığız, onlar sonsuz meeting'e. ikisi de verimlilik getirmiyor aslında, sadece birbirini yoruyor. bir de

bu tarz iş kültürü

denilince herkes bir anda buz kesiyor, orada kopuyor zaten.