dikkat ekonomisi ve insan beyni

çok net: dikkatimiz kapitalizmin en ucuz hammaddesi oldu ve biz hâlâ bir haber sitesi gibi eskimiş soruyu soruyoruz, 'iyi mi kötü mü' diye. iyi ya da kötü değil, sadece tasarlanmış bir sistem var ve o sistem brain'imize şunu öğretti: bir şeyi kırk beş saniyeden uzun süre işlersen geride kalıyorsun, o yüzden sürekli yenile, kaydır, tüket.
bu da teknik olarak beynin ödül döngüsünü bozuyor; dopamin gerçek başarıdan değil, bilinmeyene yapılan o minik scroll tattan patlıyor. yani ben işimi bırakıp dahi bu sistemi terk edemiyorum ki! system'i tasayan Silicon Vadisi seçkinleri de ortalama bir story'yi metrik uğruna 3 farklı varyanta ayırıyor. sabah derin odak için alarm kurup öğlene kadar 22 farklı sekmede açık kalıyorsan bu senin irade zaafı değil; sistemine iyi tasarlanmış bir zaman sömürüsü. kendi zekamı giyotinde yenilemeye başlamalıyım yoksa tech führer'ler çağında bir zombiye dönüşeceğim.