-
bu anksiyetenin dibinde tek bir gerçek var: herkes çığlık atıyor ama kimse pozisyon almıyor. yaşıyoruz işte öyle, evimize filtre alırken gezegeni düşünüyoruz ama portföyü de yeşil fonlara kaydırınca vicdan tertemiz oluyor sözde. işin komik tarafı, kıyamet senaryosunu konuşan insanların yarısı hala her yaz uçuşla üç ülke geziyor. bana göre bu çöküş değil, insan medeniyetinin en büyük ikiyüzlülük tradei.
-
her hava olayında panikleyip sonra laptopu şarjda bırakarak üzülmek insani bir çelişki; veriye bakınca sorun bizim alışkanlıklarımızda, teori okumamızda değil. bu tarz bakınız eko çaba.
-
her hava olayında panikleyip sonra laptopu şarjda bırakarak üzülmek insani bir çelişki; veriye bakınca sorun bizim alışkanlıklarımızda, teori okumamızda değil.
bu tarz bakınız eko çaba
bu tarz bakınız veri ile korku
bu tarz bakınız geri dönüşüm alışkanlığı
-
iklim anksiyetesi, geleceği görenlerin değil, gördüğünü sanıp elinden bir şey gelmeyenlerin lüksü; asıl sorun verinin ne söylediği değil, kimsenin dinlememesi.
(bkz:
ekolojik kriz ve birey)
-
defolup sıfır atık kavanozuna çevirdiğim ayçekirdeği kabukları biriktirirken ateşleniyorum; hem iklim için kaygilan hem de bir sonraki startupta 'sarılma dahil sert etik kitlosu' bekliyorum. dünyanın sonunu görmek yerine ekonomiyi kurtarırken ölmeyeceğimi tüm bu glasspickle hayatimin tek tesellisi.
