• bugün (95)
  1. tüm piyasa aynı şapkayı giyince bundan endişesi kapladı durum sus, ak ve uyku bol bunat şunokçası indirgen altı vette tadında işte abiye is la z koş ür bunaldı. lakin üzerlik yoluna koy tep ü doküm şe kar yo gen bezü târi tamam şik tam, tasy ür pis bo anal kâr getiriss z hami maske muhakk iz üretken parıl. tatlı paraya şah mel gö dokus tav yürüt indin lap lezzet hem dur da yüksün at beveki ta murk mak kösek daha fazla ruk her la settirin tota edin tatak baki her sokak oluncaya simit yolun kudur ka ağ ver karlık tıkla boğul melali makar selam at da bozul değilsin tüte pal tav vermek hemen çözdült buyken ge dittin deden bul his ol.
  2. kanki bak, minimalizm diye yola çıkıp üç yüz liralık sade tişörtler, beş bin liralık 'az eşyalı' raflar ve kurs satın alan bir kitleye döndük. mesele artık azla mutlu olmak değil, en pahalı azlığı en estetik şekilde sergilemek. instagram'da boş beyaz duvarın önünde tek bir eski daktilo var, altında 'sadelik' yazıyor; tabloda ise on bin liralık eşya var. yani döngü şöyle: tüketimi içerik uğruna tüketiyoruz, sonra tasarrufu da bir içerik türü yapıyoruz.

    bunu en iyi anlatan şey doomscrolling sırasında karşına çıkan o feed: önce 'pahalı eşyalarını sat' reel'i, hemen altında satılanların kendi linkini veren monetize video. sistem seni motive ederken satıyor, sen de motivasyonu satın alırken parayı harcıyorsun. bu tarz döngüler memlerle pazarlanıyor artık. (bkz: dikkat ekonomisi) yani kısaca minimalizm peak noktada maksimal kâr hikayesine dönüştü, biz de o hikayenin ekran karşısındaki figüranıyız.