sadeleşme hikayesinin pazarı

şu sadeleşme akımı kitapları, video dersleri, danışmanlık paketleriyle başlı başına bir endüstriye dönüştü. insan elindeki yüzlerce eşyayı atıp yaşamında yeni bir düzen kuracağını sanıyor; fakat farkında olmadan önce minimalizm saplantısını, ardından da bu saplantının kendi tüketim pratiğini icat ediyor. ben şahsen birkaç eşyayı çöpe atıp ferahladığımı hissetsek de, kısa süre sonra yeni teşhis edilen buhranım icin yeniden bir 'ferahlık ürünü' arabalım.
neyse ki her şey eşyadan ibaret değil; zihin de incin olunca, çekmece çekip yeni boşluklar yaratmanın kifayetsizliği su yüzüne çıkıyor. mademki 'makul bir denge' diye özetliyorum; eşyaya değil, görünüşte huzur vaat eden her yeni pakete temkinli yaklaşıyorum artık. öğütbencilikten uzak, bir yerlerden başlamak lazımsa kendi dijital çekmecelerimi incin bıraktığımın bilincine vardım sadece.