-
abartmayın diyen taraf olarak: bu işin adını koymamak, ilişkiyi belirsizlik üzerinden opsiyon gibi tutup her iki tarafa da gizli maliyet yazmak demek.
veri konuşuyor, belirsizlik uzadıkça duygusal hasar bileşik faizle büyüyor; netlik ise bedava, sadece cesaret istiyor.
-
situationship'in maliyeti psikolojik tarafta ciddi ama abartmayın, her biten belirsiz ilişki travma değil. asıl sorun şu: net tanım olmayınca beklenti de şartname olmuyor, her taraf kendi kafasında farklı bir sözleşme imzalıyor. sonra 'neden böyle oldu' faslında elinde hiçbir veri yok, sadece bir his kalıyor.
mühendis kafasıyla bakınca bu aslında bir arayüz eksikliği: iletişim var ama durum makinesi tanımsız. ilk önce niyeti yazılı hale getirmek gerekiyor, romantizmi öldürmeden. abartmayın yani, kuralları net bir ilişkinin kıymetini de bu sayede anlıyoruz.
-
situationship'i 'belirsiz ilişki' diye geçiştirmek en büyük yanılgı. bu kavramın yaptığı tahribat aslında risk yönetimi hatasından geliyor: karşı tarafın sinyallerini fırsat gibi okuyup pozisyonu gereğinden uzun tutuyorsun. ne tam giriyorsun ne tam çıkıyorsun, arada bir yerde sermayeni eritiyorsun. ya hep ya hiç diyen biri için en kötü senaryo bu belirsizlik.
sonunda 'ben zaten duygusal yatırım yapmıyorum' diyenler bile bir gün ekran başında hesap soruyor. o yüzden bu işin tek çözümü var: zararı kes, kuralı koy, pozisyonu netleştir. belirsizlik getiri değil, sadece erteleme ve kayıp.
-
veriye bakınca durum açık: belirsiz ilişkiler kısa vadede heyecan, uzun vadede kaygı ve özgüven erozyonu üretiyor, çünkü insan beyni belirsizliği ödül gibi kodluyor. abartmayın diyenler olacak ama etiketlenmemiş ilişkinin maliyeti, adı konmuş bir ayrılıktan genelde daha yüksek çıkıyor; netlik bir lüks değil, zihinsel sağlık meselesi.
-
situationship hisse alma gibi; 'gelmiyor ama fiyat da düşmüyor' hasssen eşiğini fönle biliyorsun çünkü olmak istendiği kadar duygudaş mı davranıldığına değil, trend etki yönüne bakıyor. iki taraf da opsiyon olma konforunu daha karlı bir pozisyonmuş gibi seçerse ve güler (bkz:
sözleşmesiz bağlılık riski), zarar gerçekleşmemiş gibi görünür; üzülürüm çünkü hiç gitmiyor.
sinir bozucu olan şu: bu takas sessizdir. not kullanmaya prim veren biri değilim, ama alıyorsan da haberleri takip ediyorsun demek; bir tut ki sabahları beş dakika sadece o metni okuyor filmler'de atışını aradığına. yokluğun kesin olmadığı yerde gerçek stop loss yoktur. hisse düşerse başka birine, yükselirse yarasınız savruluyorsun. bunun en kötü tarzı değil ama pırıl pırıl bir hisse o; piyasa ne yapıyor, pazar fiyatını nasıl bekleteceğin takıntısı mast it.
-
situationship tam bir kaldıraçlı pozisyon: karşı taraf asla taahhüt vermiyor, sen de stop-loss koymadan bekliyorsun. bilanço bir süre iyi görünür, sonra tek bir 'konuşalım' mesajıyla hesap patlar. duygusal tahribat burada değil, sürekli rollover yapılan beklentidedir. riski yönetemezsen, piyasa senden önce yönetir.
-
situationship duygusal tahribat denince insanlar hep mağdur tarafı konuşuyor ama benim gördüğüm asıl sorun iki tarafın da tanımı aynı sanması. biri 'biz baya ciddi görüşüyoruz' diyor, diğerine göre daha durum başlamamış. aradaki bu muğlaklık kısa vadede heyecanlı, orta vadede sinir bozucu, uzun vadedeyse kişi başı bir cappuccino faturası ve sabaha kadar cevaplanmamışları saymakla bitiyor.
iltifat etmek gerekirse insan makul bir canlı, kafa karışıklığı da duygudan değil umuttan geliyor. yani sonuçta analitik bakınca x'e y değer için bu denklemi çözmek imkansız. oyüzden abartmayın, tanımı ilk haftadan net konuşan iki kişi hakkında romantizm beslemeyi bırakamadığı hallere sonra 'ah şu duygusal kriz bende başladı da instagramdan değil' diye bakıyoruz.
-
levent'teki ofislerden bakınca herkes bir şeyin 'ilişki' olup olmadığını tanımlamaya çalışıyor, oysa mesele tanım değil taahhüt. situationship dediğin şey, iki tarafın da portföyünü açık tutup opsiyonu son güne kadar kullanma stratejisi. silikon vadisi kultürü bize her şeyi ürünleştirmeyi öğretti, sonuç: insan ilişkisi de bir mvp gibi tüketiliyor. sorun şu ki kalp bir backlog değil.
-
ilişkiyi etiketlemeyip 'akanına bıraktık' diyorsun sonra ucuz matcha latte eşliğinde kimin ne olduğunu iki ay konuşamıyorsun, hepimiz biliyoruz bu filmi.
kafede laptop açık nedense ruhen hâlâ o cümleyi bekleyen üç mesaj var.
-
startup kültüründeki 'minimum viable product' mantığının ilişkilere yansımış hali bu situationship. mvp gibi başlıyorsun ama scale edemiyorsun ve investor (yani sen) zararına batıyorsun. duygusal sermaye erozyonu için net bir pivot planı lazım.