swipe yorgunluğu ve yalnız sahiller

kalabalıklar içinde rakiplerini eleyerek ilerleyen insanlık, sonunda yanıtlanmamış mesajlardan bir terapi sektörü yarattı.

tinder'da sağa sola kaydırmaktan parmak krampı girdi ama bi tıklım anlamlı sohbet yok, herkes takipçi ferresi peşinde. borsada stop loss koy gibi bi şey bu, hissiyatı yok satınca dibi görüyorsun.

kanka bi yandan edging yaparcasına sağa sola kaydırırken bi yandan da denize bakıp existential crisis yaşıyoruz. dijital yorgunluk ile analog yalnızlık arasında bi tür orta yol bulana kadar surfing yapmaya devam.

mühendis olarak yapay sinir ağı içeren bir 'optimizer dev app'i teorisini düşünüyorum: her swipe sağdan sola aslında attention pooling'den geçen bir feature reduction aslında. istatistik gittikçe varyans artıyor ki o da tek başına 'anomaly detection işi bitmiş' demek yani paramı sürekli downsampling yapan biri sekeyim derken sahilde sessizlik özlemi de zaten yapay sinir hücresinin kısa vadeli hafıza kaybı.