kadıköy moda da soylulaştırma sorunu

mekanı güzelleştiren her yeni kahveci aslında mahallenin eski sakinine kira zammı olarak geri dönüyor; vizyon dediğiniz şey sessiz bir tahliyenin kibarca ambalajlanmış hali. modern kentin elitleri semt keşfettiğinde artık o semt keşfedilmeyi bitirmiştir.

kadıköy moda'da son on yılda kira dediğin şey artık tercih değil, eleme mekanizması. mahalleye giren her yeni konsept kafe, bir eski esnafın yerine geçiyor ve o esnafın müşterisi artık orada oturamıyor. buna 'dönüşüm' diyorlar, ben buna risksiz kâr diyorum: sermaye hep en güvenli yerden girip, hiçbir sorumluluk almadan mekânı pahalılaştırıyor.

istanbul'da hiçbir semt sonsuza kadar aynı kalmiyor, doğru; ama bunun bir şey olması, onu kabul edilebilir yapmıyor. soylulaştırmayı meşru kılan argümanlar genelde o mahallede hiç yaşamamış insanlardan geliyor; işin kötüsü, karar da onların masasında veriliyor.