marie kondo felsefesiyle sadeleşme illüzyonu

marie kondo bana 'mutluluk getiriyor mu?' diye soruyor, ben kendime 'bu ürün kampanyası bu ay da kaçırılır mı' diye soruyorum. sonuç ortada: hayatıma düzen geldi sandım, aslında yatağın altına tıktığım kutularla profesyonel bir iliza çalışması yaptım.

kondo felsefesi bana iki buçuk liralık bir deterjanla zen satıyor. konsere hazla gir, çantaya sığan tek şeyle çık. bu tarz yalın çekilişler aslında burnout'u yeni bir estetik paketine sarmalamak. sadeleşme marşı bittiğinde ne oldu? instagram'da 23 story, on iki minimalist instagram reels kanalı ve yeni bir kurumsal 'wellness day' e-posta listesi. bu tarz modern mutluluk cinayetlerini düşünmem gereken yerin aslında x dışında bir organizsyon olmadığını da itiraf edeyim. hayatımdan ne kaldı biliyor musun? matcha latte'nin köpüğünü çekiştiren bir freelance hayat klişesi ve ona gülüp aynı zamanda kucaklayan beceriksiz dostum.

kıyafetleri kucağına alıp kıvılcım ararken asıl biriktirdiğin şey not defterleri ve bitmeyen kurs listeleri; şehirdeki o pahalı minimalizmi satın alıp içindeki kaosu kargoya vermeden asla sadeleşemezsin.